Panzehir

22 09 2007

Bir yoldu gözlerim kapalı yürüdüğüm
Sanırdım ki tek çıkış var o da ölüm
Dost dediklerim, inandıklarım
Bıraktılar elimi, yapayalnız kaldım
Anladım ki ben aslında aptal bir körüm
Tüm yaşadıklarımın hepsi kördüğüm
Riyakar dostlar artık yok size inancım
Sanmayın ne düştüm, ne de size muhtacım
Bundan böyle sağlam basmalıydı yere ayaklarım
Elbet bir gün ben de umudu bulacaktım
Özlemlerim, hak ettiklerim
Beni sıcacık saracak, öğrendim.
Riyakar dostlar artık yok size inancım
Sanmayın ne düştüm, ne de size muhtacım
Bıkmadan, yorulmadan yürüdüm yıllarca
Ve aniden bir umut çıktı karşıma
O da benim gibi yıpranmış hoyratça
Eskimiş de olsa güçlü bir uçurtma
Sardı yaralarımı, öptü dudaklarıyla
Sarıldım ben de her şeyimle ona
Riyakar dostlar artık yok size inancım
Sanmayın ne düştüm, ne de size muhtacım
Artık acıtamayacaksınız panzehirim var
Beni mutluluktan uçuran uçurtmam var
Kalbi kalbime acıtmadan taşınmış
Bana aşık bir erkeğim var
Riyakar dostlar artık yok size inancım
Sanmayın ne düştüm, ne de size muhtacım

Yazının devamını oku »