Sevgiliye

Çok uzun zaman olmuş sana gelmeyeli ey tekne!

Öyleyse yeniden dökülsün kelimeler sevgiliye…

Adını koydum ahdımın;

“Beni Ali’mden ayırmasınlar,

Aşkımıza dokunmasınlar.”

C vitaminim benim…

Seni çok ama çok seviyorum. Biliyorum karşılığı da var aşkımın. Bu dünyada herkesin sahip olmak isteyip de olamadığı bir şeyi ben sana, sen de bana veriyorsun. Teşekkür ederim sevgilim. Ben tüm zorluklara rağmen seninle çok mutluyum.

Ben her gece ellerin ellerimde dalıyorum en tatlı rüyalara. Gözlerimin önüne gülen yüzün geliyor. “Seni çok seviyorum bebeğim” diyorsun. Sarılıyorum boynuna “ben de seni aşkım, çok seviyorum” diyerek. Hiç üşümüyorum o vakit. Sen “kaloriferli bebek”sin ya… O yüzden işte

Bazen geliyorsun ya yanıma… Bu şehre. Seni ilk gördüğümde sonsuz bir gülümseme kaplıyor yüzümü. Kaçıyorum senden. Neden mi? Belki yüzüm kızardığı için utanıyorum, belki ilk defa buluşuyormuşuz gibi çok heyecanlanıyorum ya da belki kolumdan çekip bana sıkıca sarılmanı çok seviyorum. Kızmıyorsun değil mi bu yüzden bana? Kızma sakın

Şimdi yine bir takım problemler üzerimize yağmaya başladı. Islandık. Rüzgar sertçe esiyor ve üşüyoruz. Ne olur sokul bana. Ancak birbirimizin sıcak nefesiyle atlatırız bu kör ıslaklığı. Ancak senin yarana ben, benim yarama sen merhem olursun. Ne suskunluk, ne birbirimize mesafeli davranma, ne de başka şeyler çözer bunları. Tek yol var ki  “bir” olmak. Biz birbirimizin “her şeyiyiz”. Eş, dost, ana, baba, kardeş… Sarıl bana sevgilim. Ne olur.. Ben senin için her şeyi yaparım.

Elbet güzel günler bir gün sadece bize ait olacak. Buna yürekten inanıyorum. Sen de inan lütfen. Ben seni hep çok seveceğim tıpkı şimdiki gibi.

Seni çok seviyorum aşkım…

ps: hadi bebeğim gel artık nete. bekliyorummm (K)