Şimdi Üniversiteli mi Oldum Ben?

Biraz geç olsa da (tamam kabul ediyorum oldukça geç oldu) ben (rainn) artık liseversiteli oldum! Neden liseversiteli dediğime gelince bu sene hazırlık okuma gafletine bir heves düşerek hala kendimi lisede hissetmeme bir fiil sebep oldum. Kısacası kendim ettim kendim buldum. Lakin mutsuz sayılmam. Çünkü

Ve Deliler Teknesi Yükselmeye Başlar

Deliler Teknesi’nin şansı bu günlerde bir hayli açıldı. Eskiden daha az okunuyorduk, ama şimdilerde aşkım için yazdığım iki yazının favori olması beni çok sevindirdi. Ben de o heyecanla buraya koymak için ikisinin de ekran görüntüsünü çektim. Bakın;

Panzehir

Sanatçının Öyküsü

Sanatçının Öyküsü

Benim aşkım bu aralar kendinden sebepsiz yere soğudu. Halbuki göremiyor aynada kendini. Keşke görse de anlasa ne kadar mükemmel bir insan olduğunu. Keşke diğer insanların saçma yorumlarına kandırmasa güzel aklını.

Az önce nette mfö’den aşkıma çok yakışan bir şarkı buldum. Tam ona göre

Aşkım umarım beğenirsin sözleri. Bence tam seni anlatıyor. Yazının devamında..

Damlalar

Anlamı olmayan sabahlara uyandım.
Herkes beni terkedip gitmiş.
Uyudum yine yastığıma sarıldım.
Yatağımda kokusunu unutmuş, gitmiş.

Uykuya daldım, rüyalara karıştım.
Üşümüşüm, yanmışım uyanmamışım.

Yıllar boyu koştum uykularda
Yıkıldım tekrar kalktım ayağa
Toz oldum ufalandım
Rüzgar attı beni uzaklara…

Uykuya daldım, rüyalara karıştım.
Üşümüşüm, yanmışım uyanmamışım.

Damlalar başladı sonra
Üzerime yağmaya.
Çamur oldum toprak oldum
Şekillendim tekrar.
Büyüdüm kocaman oldum.
Aşık oldum ben Yağmuruma

Uykuya daldım, rüyalara karıştım.
Üşümüşüm, yanmışım uyanmamışım.
Uykuya daldım, rüyalara karıştım.
Yok oldum var oldum..
Seni buldum orda…

Ben de Sana Aşığım!

Bir gece daha senden ayrı geçiyor
Titriyorum uzaklığının rüzgarıyla
Ucuz kafiyeler gibi güçsüz ellerim
Mesafelerin canıma okuduğu yokluğunda
Senin kollarında olmak isterim

Biliyorum ruhun sarmış ruhumu ama
Benim özlemim o sonsuz bakışlara
Gel artık yanıma tut ellerimi bil ki
Ben de deli gibi aşığım sana

Bir nefes daha senden ayrı bitiyor
Ölüyorum gözlerinin yaşlarıyla
Sahipsiz düşler gibi öksüz kalbim
Mesafelerin canıma okuduğu yokluğunda
Senin kollarında ölmek isterim

Biliyorum aşkın sarmış ruhumu ama
Benim özlemim o sonsuz bakışlara
Gel artık yanıma tut ellerimi bil ki
Ben de istiyorum seni yatağımda

Panzehir

Bir yoldu gözlerim kapalı yürüdüğüm
Sanırdım ki tek çıkış var o da ölüm
Dost dediklerim, inandıklarım
Bıraktılar elimi, yapayalnız kaldım
Anladım ki ben aslında aptal bir körüm
Tüm yaşadıklarımın hepsi kördüğüm
Riyakar dostlar artık yok size inancım
Sanmayın ne düştüm, ne de size muhtacım
Bundan böyle sağlam basmalıydı yere ayaklarım
Elbet bir gün ben de umudu bulacaktım
Özlemlerim, hak ettiklerim
Beni sıcacık saracak, öğrendim.
Riyakar dostlar artık yok size inancım
Sanmayın ne düştüm, ne de size muhtacım
Bıkmadan, yorulmadan yürüdüm yıllarca
Ve aniden bir umut çıktı karşıma
O da benim gibi yıpranmış hoyratça
Eskimiş de olsa güçlü bir uçurtma
Sardı yaralarımı, öptü dudaklarıyla
Sarıldım ben de her şeyimle ona
Riyakar dostlar artık yok size inancım
Sanmayın ne düştüm, ne de size muhtacım
Artık acıtamayacaksınız panzehirim var
Beni mutluluktan uçuran uçurtmam var
Kalbi kalbime acıtmadan taşınmış
Bana aşık bir erkeğim var
Riyakar dostlar artık yok size inancım
Sanmayın ne düştüm, ne de size muhtacım